baskanij.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
    Welkom op de log van Bas Kanij, de vliegende music reporter !
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     

     klik op logo

    Translate WorldLingo

     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    Releases
    te koop bij 
    sounds 
    klik op logo
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    Voor het gebruik van tekst of
    ander materiaal van deze blog
    neem eerst even contact op...
      
    If you want to use material
    from this blog
    please contact us first....
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    Check these weblogs 

     

     
     
     
     
     
     

     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    Joe Satriani-Professor Satchafunkilus And The Musterion Of Rock
     

    <![CDATA[]]>

    Eens in de zoveel tijd verheft Professor Satch zijn weledele achterste vanuit zijn luie stoel en beklimt hij het spreekgestoelte teneinde zijn beninde gelovigen te doceren vanuit het grote gitaarboek en daarbij en passant een aantal oorstrelende klanken uit zijn instrument te voorschijn te toveren. Op deze reeds enige tijd geleden op de parochie losgelaten muzikale geloofsbelijdenis is het niet anders. De heer Satriani steekt zijn voorliefde voor smeuig gefröbel niet onder stoelen of banken en laat meermaals blijken nog immer fervent fan te zijn van Jimi Hendrix en Robert Fripp, mensen die zo'n 40 jaar geleden aan de bakermat stonden van zijn inmiddels indrukwekkende loopbaan die naast talloze optredens, zowel solo als met de G3 tour concerten-reeks, en gastbijdragen bij illustere muzikale grootheden een discografie bevat van 13 studioplaten. Voorwaar een hele prestatie voor iemand die in het prille begin nauwelijks voet aan de grond kreeg en zich voornamelijk bedient van instrumentale oprispingen.

    Professor Satchafunkilus And The Musterion Of Rock is voor het merendeel gevuld met rustig spel zoals bekend van de allereerste platen, maar zo nu en dan schakelt het snarenwonder naar een wat hogere versnelling over en laat hij zijn gitaar ronken. Ook wordt het experiment niet geschuwd zoals in het aanstekelijke 'I Just Wanna Rock' met robot-achtige vocalen die ontlokt worden aan een waarschijnlijk van Peter Frampton geleende voicebox, en het afsluitende 'Andalusia' waarin een akoestische gitaar zich prachtig mengt met flamenco getinte interludes en ritmisch handgeklap. Gitaarliefhebbers zullen zich aan dit album beslist geen buil vallen en zich verlustigen aan het ontrafelen van de zich langzaam prijs gevende geheimen.


    Tracklist


    Musterion

    Overdriver

    I Just Wanna Rock

    Professor Satchafunkilus

    Revelation

    Come On Baby

    Out Of The Sunrise

    Diddle-Y-A-Doo-Dat

    Asik Vaysel

    Andalusia

     

     
    Lees meer...
    <![CDATA[]]>

    Sons Of Seasons-Gods Of Vermin
     
      
     
    Sons Of Seasons is het muzikale geesteskind van Oliver Palotai, gitarist en toetsenist van ondermeer Doro en Kamelot, en werd door hem begin 2007 opgezet om uiting te kunnen geven aan zijn drang de eigen creativiteit bot te kunnen vieren op composities van persoonlijke makelij. Gods Of Vermin brengt een kleurrijk palet tot leven met invloeden uit zowel de klassieke als de heavy sector, opgeluisterd met hier en daar een miniem snufje folk en jazz, en wordt gelabeld als zijnde dark symphonic metal, een benaming die de lading niet volledig dekt. De muziek heeft een divers karakter, staat bol van de bombast en balanceert scherp op de rand van complexiteit en technisch vernuft. Het geheel is gevat in een glasheldere productie van soms filmische proporties en wordt door de van Metalium bekende Henning Basse voorzien van vette vocalen. Door de klankleur van diens stem, in combinatie met de bombastische keyboardpartijen van Oliver, wasemen sommige tracks zoals de titelsong en 'Wheel Of Guilt' sterk de sfeer van Savatage, maar dat doet geen afbreuk aan de kwaliteit. Toch zijn niet alle nummers even goed. Net over de helft kakt het album enigszins in met een aantal standaard rifs die zo getrokken lijken te zijn uit het grote heavy metal instructieboek. Daar kan zelfs de vocale bijdrage van Simone Simons (Epica) geen verandering in brengen. Niettemin vormt dit debuut een niet te versmaden pasteitje voor avontuurlijk ingestelde luisteraars.


    Tracklist


    The Place Where I Hide

    Gods Of Vermin

    A Blind Man's Resolution

    Fallen Family

    The Piper

    Wheel Of Guilt

    Belial's Tower

    Fall Of Byzanz

    Wintersmith

    Dead Man's Shadows

    Sanatorium Song

    Third Moon Rising



    Lees meer...
    Stuck Mojo-The Great Revival
     

    <![CDATA[]]>

    Tezamen met Rage Against The Machine, Urban Dance Squad en in iets mindere mate Clawfinger wordt het uit Georgia afkomstige Stuck Mojo unaniem beschouwd als een pionier in het cross-over genre. Met een uitgebalanceerde mix van hiphop en metal, drijvend op een voedselrijke bodem van hevig op distortie gestoelde gitaarpartijen en agressieve rap vocalen, werd de wereld in een mum van tijd murw geslagen middels albums als Snapping Necks en Pigwalk, uitgebracht in respectievelijk 1995 en '96. Tours met ondermeer Life Of Agony,Type O Negative en Machine Head volgden in het kielzog en zelfs het podium van Dynamo viel ten prooi aan de dadendrang van de toen goed geoliede machine van Stuck Mojo. Maar het succes hield niet aan, want in de vorm van een een rebelse zanger diende zich een kink in de kabel aan. De persoon in kwestie, Bonz, verkeerde geregeld onder de invloed van drugs, waardoor wrijvingen ontstonden met de andere leden. Als gevolg hiervan stond de band vanaf 2001 een aantal jaren op non-actief, maar het bloed kruipt daar waar het niet gaan kan en in 2005 werd de boel nieuw leven ingeblazen. Vreemd genoeg met Bonz weer in de gelederen. Southern Born Killers werd opgenomen, maar reeds ten tijde van de opnames werd duidelijk dat Bonzditmaal definitief het veld zou moeten ruimen. Zijn opvolger stond reeds klaar, namelijk Lord Nelson, een even omvangrijk als kleurrijk heerschap dat sinds het prille begin fan was en door vriend Bonz binnen was gehaald om achtergrondzang te verzorgen. Met hem aan boord werd The Great Revival opgenomen en het is een opmerkelijk werkstuk geworden. De felheid van weleer is nog wel aanwezig in een nummer als The Flood, maaranno 2008 klinkt Stuck Mojo door de introductie van funky elementen en southern invloeden anders dan men gewend is. Van de partij is ook Christy Cook die met haar prachtige stem in een aantal nummers een goed tegenwicht biedt aan het zware geluid van Lord Nelson en voor de nodige toegankelijkheid zorgt. Voorwaar een prima album dat overigens ontsierd wordt door de cover Country Roads van John Denver. Die hoort eerder thuis op een compilatie van een skihut cd dan op een metal album, maar een kniesoor die daar op let.

     
     
    Lees meer...
    <![CDATA[]]>

    Tomorrow's Eve-Tales From Serpentia


    Met Tales From Serpentia is het Duitse Tomorrow's Eve alweer aan het vierde volledige album toe en biedt eens te meer soelaas aan verstokte progmetallers. In de beste traditie van Dream Theater en Van den Plas wordt een kristalheldere mix voorgeschoteld van complexe riffs, spetterend gitaarwerk en bombastische keyboard partijen. Het muzikale raamwerk omvat vrijwel alle facetten van het progressieve genre. Zo wordt enerzijds moeiteloos overgeschakeld van mooi ingetogen passages in een sobere, welhaast akoestische setting naar crescendo-achtige stukken, woest en overweldigend als een zonder nadere aankondiging losbarstende donderbui terwijl aan het zwerk niets dan hemelsblauw te bespeuren valt, en worden anderzijds op speels gemak toegankelijke sferen ingewisseld voor zeer complexe. Wie een smaakvol beeld van het dynamische karakter van de muzikale dis wil krijgen, doet er goed aan meteen door te schieten naar het afsluitende 'Muse', met ruim 19 minuten op de teller een progmonster van jewelste. In dit nummer gaan werkelijk alle remmen los en wordt de artistieke virtuositeit van de instrumentalisten op kundige wijze geëtaleerd. De ritmesectie speelt strak en weeft met behulp van breed uitwaaierende keyboard klanken een kleurrijk tapijt dat nog eens extra glans verkrijgt door de razend snelle escapades van snarenbeul Rainer Grund die als een ware goochelaar de ene na de andere solo uit de hoge hoed tovert. Om het geheel vervolgens geraffineerd te completeren, voegt Martin LeMar zijn vocale 'steken' als bepaald niet overbodige tierelantijnen aan het ambachtelijk werk toe met een krachtige strot die klinkt als een kruising van Tobias Sammett van Edguy met Geoff Tate van Queensryche. “Maar”, zal menigeen zich na het lezen van deze lofrede afvragen, “valt er dan helemaal niets aan te merken op dit schijfje?” Jawel, het is te snel afgelopen. Nog maar een keer luisteren dus!


    Tracklist


    Nightfall

    The Years Ahead

    Dream Diary

    No Harm

    Remember

    Succubus

    Warning

    The Curse

    The Tower

    Faces

    Muse

     
     
    Lees meer...
    Satyricon-The Age Of Nero
     
     
     
    Na het voorgaande album 'Now, Diabolical' uit 2006 was de discussie tussen voor- en tegenstanders van black metal al hoog opgelaaid of de rond de hevig grommende Satyr geformeerde formatie nog wel enig bestaansrecht had in dit subgenre van de harde muziek. Niet dat er nu direct met lalala koortjes gewerkt werd, maar de nihilistische blastbeats van weleer dienden wel met een vergrootglas van flinke proporties opgespoord te worden. Bovendien waren de middeleeuwse invloeden die teweeg gebracht werden door akoestisch gitaarwerk en fluit -zo al aanwezig- nog slechts te bespeuren voor hen uitgerust met een buitengewoon scherp gehoor. Bij de nieuwe boreling 'The Age Of Nero' zal het niet anders zijn. Ook hier slechts sporadisch gebruik van orgastisch aandoende black metal erupties zoals in het stuwende 'Die By My Hand', terwijl de fascinatie voor de Middeleeuwen zich hooguit nog manifesteert in enkele flarden tekst. Anno 2008 laat Satyricon zich nog het best vergelijken met het vroege werk van Bathory en Celtic Frost, maar dan wel met een beduidend betere productie. Op een paar uitzonderingen na wordt in midtempo gespeeld. De muziek is krachtig en wordt gedragen door duistere riffs en grimmige vocalen die een donker beeld oproepen van een desolaat landschap. Freud zou hier ongetwijfeld raad mee weten en de bedenker van dit moois voor eeuwig verbannen naar oorden waar de dageraad nooit voet zal zetten. Dat zou evenwel een gemis zijn, want dat zou betekenen dat de wereld voortaan verstoken zou blijven van de hersenspinsels van Satyr en co. En dat zou pas echt zondig zijn, heer Freud.


    Tracklist


    Commando

    The Wolfpack

    Black Crow On A Tombstone

    Die By My Hand

    My Skin Is Cold

    The Sign Of The Trident

    Last Man Standing

    Den Siste

     
     
    Lees meer...
    Trivium-Shogun
     

    Na de kritiek van met name de media op het nogal controversiële 'The Crusade' was het de vraag of het Amerikaanse kwartet met een album op de proppen zou komen dat de criticasters voor eens en altijd de mond zou snoeren. De waarheid gebiedt te zeggen dat dit slechts ten dele gelukt is. Door een surplus aan rauwe riffs en het veelvuldig gebruik van schreeuwerige vocalen is er weliswaar een terugkeer naar het alom geprezen 'Ascendency', maar hoewel dit nieuwe schijfje een aantal ijzersterke nummers herbergt zoals opener 'Kirisute Gomen' en 'Into The Mouth Of Hell We March' lijkt veel van het gebodene uit hetzelfde vaatje te tappen. Als gevolg hiervan zijn veel nummers onderling inwisselbaar. Niettemin is 'Shogun' bepaald geen misselijk thrash plaatje geworden. Door de wisselwerking tussen brute en melodieuze passages is een homogeen geheel ontstaan waarin vooral voor het beukende spel van bassist Paolo Gregoletto een hoofdrol is weg gelegd. Met welhaast chirurgische precisie schept schept hij een solide basis waar Heafy en Beaulieu hun afzonderlijke gitaarpartijen over heen kunnen leggen en waarbij de eerste zich tevens naar hartenlust de longen uit het lijf kan schreeuwen.

    Met 'Shogun' heeft Trivium ogenschijnlijk de gulden middenweg gevonden tussen het rauwe karakter van 'Ascendency' en de toegankelijkheid van 'The Crusade'. Vergelijkingen met Metallica gaan nog slechts sporadisch op. Daarentegen roept de overgang van extreem harde stukken naar meer melodieus gerichte intermezzo's in bijvoorbeeld 'Throes Of Perdition' onherroepelijk de gedachte op aan het oudere werk van In Flames. Dat is evenwel beslist geen manco.


    Tracklist


    Kirisute Gomen

    Torn Between Scylla And Charybdis

    Down From The Sky

    Into The Mouth Of Hell We March

    Throes Of Perdition

    Insurrection

    The Calamity

    He Who Spawned The Furies

    Of Prometheus And The Crucifix

    Like Callisto To A Star In Heaven

    Shogun

     
     
    Lees meer...
    Sin7Sins-Promo 2008
     

    Toen enkele jaren geleden de gothic formatie Infinite Dawn als gevolg van interne strubbelingen ter ziele ging, besloten gitarist Paul Verbeek en zangeres Lotus van den Wijngaard niet bij de pakken neer te gaan zitten. Met hernieuwd elan werd het energieke Project Prometheus uit de grond gestampt en werd middels de demo 'Suicide For Sale' in 2006 een viertal nummers op de mensheid los gelaten, diep geworteld in duistere gotiek en loodzware metalen klanken met een hang naar industrial. Meest opvallend aan de muziek was nog de enerzijds engelachtige en anderzijds zwaar getormenteerde zang van Lotus die bij vlagen over kwam als een kruising tussen Toyah Willcox en Anneke van Giersbergen. Van een vergelijking met laatstgenoemde is op 'Promo 2008' overigens geen sprake meer. Toyah daarentegen steekt met enige regelmaat haar getoupeerde kapsel om de hoek.

    Ten tijde van de release van 'Promo 2008' bleek het aanvankelijk als project opgezette Project Prometheus met de toevoeging van enkele leden uitgegroeid te zijn tot een heuse band die als doelstelling heeft de leemte te vullen tussen gothic en metal. Een mooie gelegenheid derhalve de naam te wijzigen in Sin7Sins en het roer enigszins om te gooien in de richting van een toegankelijker geluid, hetgeen met name tot uiting komt in het nummer 'Crossroad 666'. Paradise Lost-achtigetonen meten zich hier nauwgezet als een metronoom met die van op hol geslagen wave riedeltjes en zorgen voor een sensuele streling van de buisjes van Eustachius. Dat heer Paul zich daarbij zo nu en dan als een eigentijdse versie van George Oosthoek ontpopt met gemene grunts mag de pret geenszins drukken. Sterker nog, het verhoogt de amusementswaarde aanzienlijk en brengt een mooie wisselwerking tot stand met de vocalen van zijn vrouwelijke tegenhanger, te weten Lotus.


    Tracklist


    Rape & Take

    Crossroad 666 
    Pill-Shaped Star 
    Human Devotion 
     
     
    Lees meer...
    Testament-The Formation Of Damnation Review
     
     

    In navolging van ondermeer Exodus en Death Angel heeft thrash legende Testament een nieuw hoofdstuk toegevoegd aan het omvangrijke boekwerk getiteld The Bay Area door middel van het aanleveren van een spijkerhard album. The Formation Of Damnation is het eerste studio album sinds het in 1999 verschenen The Gathering en hoewel het qua bruutheid enigszins achter blijft bij dit meesterwerk, is hier zeker sprake van een zinderende thrash explosie die met gemak een 8 op de schaal van Richter haalt. Illustratief hiervoor zijn het beukende titelnummer en het ongemeen agressieve 'The Persecuted Won't Forget'.

    Strikt genomen mag het op z'n minst verwonderlijk genoemd worden dat een nieuw album het daglicht heeft mogen zien. Allereerst waren daar de problemen met het Duitse label USG Records, dat namens de band de zaken in Europa af zou handelen. Nu, die zaken werden inderdaad afgehandeld, maar wel op een dusdanige manier dat het label zich luttele maanden na het sluiten van het contract failliet liet verklaren. Van de opbrengsten van het inmiddels 100.000 maal over de toonbank gegane The Gathering was toen geen spoor meer te bekennen. Ten tweede liet het Amerikaanse label Spitfire Records zich evenmin van haar beste kant zien door totaal niets aan promotie activiteiten te doen en de band in het eigen sop gaar te laten koken. Tot overmaat van ramp tot slot werd bij zanger Chuck Billy een zeldzame vorm van kanker vast gesteld. Het einde leek nabij voor hem, maar met behulp van de medische wereld en een grote dosis vechtlust wist Chuck de ziekte uit zijn leven te bannen.

    The Formation Of Damnation is een ouderwets thrash album dat stilistisch gezien terug grijpt naar de begindagen van de band. De zang is fel en de riffs zijn bij vlagen opzwepend en vormen een serieuze aanslag op de trommelvliezen. Daarnaast wordt veel ruimte geboden aan het spetterende gitaarwerk van de verloren zoon Alex Skolnick die terug op het honk is na een amoureuze verhouding met jazz muziek. Zijn vingervlugge virtuositeit verleent het geheel bepaald meerwaarde en heeft er mede voor gezorgd dat Testament anno 2008 nog zo hard knallen kan. Voorwaar een ijzersterke terugkeer van een oudgediende die dood en begraven leek.


    Tracklist


    For The Glory Of...

    More Than Meets The Eye

    The Evil Has Landed

    The Formation Of Damnation

    Dangers Of The Faithless

    The Persecuted Won't Forget

    Henchmen Ride

    Killing Season

    Afterlife

    F.E.A.R

    Leave Me Forever

     
     
    Lees meer...
    Sahg-Sahg II
     

    Demuziek van dit kwartet vindt zijn oorsprong in de donkere mystiek van het Noorse landschap en opereert in het schimmige gebied tussen stoner en doom in, daar waar het licht van de zon verbleekt tot een vaal schijnsel en de roep van de duisternis niet slechts achtergrond ruis is voor verdorven zielen, eenzaam dolend door desolate oorden.

    De band werd opgericht in 2004 en mocht zich vrijwel direct verheugen in de belangstelling van Regain Records. Zo vol van lof waren de belanghebbende dames en heren achter de burelen aldaar over de diep in de jaren 70 gewortelde muzikale escapades, dat de onversaagde misantropen al na het uitbrengen van één miserabele demo een uiterst lucratief contract onder de neus werd geduwd. Dit leidde tot het hevig door Led Zeppelin en Black Sabbath beïnvloedde 'Sahg I”. In het kielzog van de release van dit album diende zich een succesvolle tour aan, die aan de zijde van Celtic Frost zelfs tot in de Verenigde Staten reikte. Al met al een niet geringe prestatie voor een klein bandje uit het ijzige noorden.

    Hoewel de muziek van Sahg zoals aangegeven de traditionele doom klanken in het patroon verweeft, is op de tweede bevalling bepaald geen sprake van ongegeneerd plagiaat, iets waar de band voorheen wel eens van beticht werd. Het geheel is namelijk ongezouten gruizig als het ongepoetste achterwerk van de goedheilig man uit Spanje en onder gedompeld in een bij tijd en wijle psychedelisch sausje waar zelfs Joop Braakhekke het water van door de mond zou lopen. De productie van voormalig Anthrax gitarist Rob Caggiano is bovendien vet en strak, waardoor de negen nummers als een allesvernietigende bulldozer de speakers uit blazen. Zoals bijvoorbeeld in opener 'Ascent To Decadence' en het machtige 'Pyromancer'. Maar hoewel deze nummers tot grote hoogte stijgen, schrompelen zij in vergelijking met de monumentale afsluiter 'Monomania' ineen tot een onooglijk karikatuur van zichzelf. In dit bol van de Floydiaanse psychedelica staande monster gaan qua gitaarwerk werkelijk alle remmen los en wordt de ene betoverende solo na de andere uit de hoge hoed getoverd als ware het konijntjes. Voorwaar een passend slotstuk van een keigoed album.


    Tracklist


    Ascent To Decadence

    Echoes Ring Forever

    From Conscious Sleep

    Star Crossed

    Escape The Crimson Sun

    Pyromancer

    Wicked Temptress

    By The Toll Of The Bell

    Monomania
     
     
     
    Lees meer...

    StoneRider-Three Legs Of Trouble


    Wanneer een band besluit zich te tooien met een dergelijke naam, lijkt het op voorhand duidelijk welk vlees men in de kuip heeft: Onvervalste stoner. Bij nadere inspectie blijkt de schijn echter enigszins te bedriegen. De muziek kent weliswaar een zeer gruizig karakter, maar de hoekige rock wordt behoorlijk up-tempo gebracht en opgeluisterd met invloeden vanuit de blues en de southern rock sector. Mede hierdoor werkt het bepaald niet storend dat er met enige regelmaat geknipoogd wordt naar grote voorbeelden als Led Zeppelin en Jimi Hendrix.

    Alvorens zich te gaan richten op deze retro vorm van muziek, brachten de jonge honden van de uit Atlanta afkomstige band onder de naam Fight Paris al een Ep en cd op de markt, gevuld met meer metal gerichte klanken. Problemen met de zanger leidden echter tot een breuk en aangezien de voorkeur toch uitging naar het huidige geluid, werd besloten tot een naamswijziging. Vooralsnog legt dit het tot een kwartet afgeslankte kwintet geen windeieren; het debuut ronkt als een perfect afgestelde motor en zelfs de cover van Nazareth's 'Hair Of The Dog' doet geen afbreuk aan het geheel.

    In eerste instantie waren de vier overgebleven leden van StoneRider op zoek geweest naar een zanger die de muziek door middel van robuust gezang naar een hoger plan had kunnen tillen, maar toen zich na een jaar nog geen geschikte kandidaat had aangediend, ontstond op een ochtend na het ontwaken bij gitarist Matt Tanner de gedachte de honneurs achter de microfoon zelf maar waar te nemen. Gezegd moet worden dat hij dit op voortreffelijke wijze doet. Zijn ietwat rauwe strot sluit naadloos aan bij de ongecompliceerde muziek op dit debuut en verleent het de nodige sjeu. Nummers als 'Juice Man' en 'Wild Child' rollen donderend uit de speakers en maken het moeilijk het hoofd stil te houden. Het gitaarwerk is ook om van te smullen; de ene na de andere solo flitst voorbij, precies zoals het hoort bij dit soort releases. Live zal deze band een absolute sensatie zijn. Gaat dat zien, maar geniet tot dan van dit vette debuut.


    Tracklist


    Rush Hour Baby

    Back From The Dead

    Ramble Down

    Juice Man

    Wild Child

    Bad Lovin' (Never Felt So Good)

    Hair Of The Dog

    Bite My Tongue

    Breakout

    Shut My Mouth

    Long Way To Monterey

     
    Lees meer...
    Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl