baskanij.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
    Welkom op de log van Bas Kanij, de vliegende music reporter !
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     

     klik op logo

    Translate WorldLingo

     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    Releases
    te koop bij 
    sounds 
    klik op logo
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    Voor het gebruik van tekst of
    ander materiaal van deze blog
    neem eerst even contact op...
      
    If you want to use material
    from this blog
    please contact us first....
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    Check these weblogs 

     

     
     
     
     
     
     

     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     

    Whitesnake-Good To Be Bad


    Restless Heart, de tot nu toe laatste studioplaat van Coverdale en co, dateert van alweer dik tien jaar geleden. In die tijd werden de gitaarpartijen nog verzorgd door onze eigen Adje van den Berg, door ome David steevast Adrian genoemd. Door het ingetogen karakter van de composities wordt de plaat in kwestie nog altijd ten onrechte enigszins verguisd door de schare aanhangers die liever een overdaad aan met testosteron geladen rockers voorbij had zien komen. Welnu, op dit nieuwe werkje kan de schare haar hart ophalen, want Whitesnake is terug in een zetting van potente rock met hier en daar de overbekende bluesy inslag.

    Stilistisch grijpt Good To Be Bad terug op de succesformule van de jaren 80 toen met zwoele ondertoon gebrachte albums als 1987 naar de hoogste regionen van de muzikale toonladder gebracht werden. Werkelijk geen enkel middel wordt onbenut gelaten om de tijden van weleer te laten herleven. Dit heeft overigens niet geleid tot een klakkeloze herhaling van zetten. Good To Be Bad staat fier overeind en heeft door de inpassing van grungy riffs een eigentijdse flow meegekregen.

    De basis van het merendeel der nummers op Good To Be Bad ontsproot uit ideeën die voort kwamen uit het 'gepingel' van David op de akoestische gitaar van zijn elfjarige zoon en dat is vooral heel goed te horen in afsluiter ''Til The End Of Time', een emotionele tranentrekker, gezongen op een manier de grote maestro geheel eigen. Dames, opgepast dus!

    In menig interview heeft David aangegeven muzikaal gezien in de beste periode van zijn leven te verkeren. Vandaar wellicht de keuze te openen met 'Best Years', dat als boodschap heeft dat je altijd in jezelf moet blijven geloven. Het is een nobele gedachte die vorm gegeven wordt door krachtige gitaren, een evident kenmerk van dit album. Maar dat kan niet als vreemd ervaren worden met krachtpatsers als Doug Aldrich en Reb Beach aan boord. Eerstgenoemde was samen met David verantwoordelijk voor het schrijven van de nummers en dat heeft in de meeste gevallen een lekker deuntje opgeleverd dat als typisch Whitesnake geclassificeerd kan worden. 'Lay Down Your Love' bijvoorbeeld zou moeiteloos ingepast kunnen worden op 1987 en 'A Fool In Love Again' is overgoten met een stomend blues sausje, sterk riekend naar een klassieker als 'Walking In The Shadow Of The Blues'.

    Al met al is Good To Be Bad een aardige hardrock album geworden met spetterend gitaarwerk, maar om in navolging van velen -de heer Coverdale incluis- nu te stellen dat dit het beste is wat 'de witte slang' ooit uitgespuwd heeft, voert wat te ver. Niettemin een puike release.


    Tracklist


    Best Years

    Can You Hear The Wind Blow

    Call On Me

    All I Want All I Need

    Good To Be Bad

    All For Love

    Summer Rain

    Lay Down Your Love

    A Fool In Love

    Got What You Need

    'Til The End Of Time

     
     
    Lees meer...

    Within Temptation-The Heart Of Everything

     
     
    WT lijkt bijna niet meer te stoppen. Sinds de release van ‘Mother Earth’ enkele jaren geleden is het leven van de bandleden langzaam maar zeker in een stroomversnelling geraakt met toenemende verkoopcijfers die de magische grens van 1 miljoen inmiddels overschreden hebben en tours in verre, exotische oorden. Als ultieme waardering voor de prestaties mocht de band eerder dit jaar voor de vierde keer op rij de Exportprijs van de stichting Buma Cultuur in ontvangst nemen voor het verkopen van de meeste geluidsdragers van alle Nederlandse acts in het afgelopen jaar. Met dit nieuwe album dat voor het eerst tegelijkertijd wereldwijd uitkomt, lijkt de band op voorhand reeds voor een vijfde prijs in aanmerking te komen. Het geheel is door Daniel Gibson wederom van een helder geluid voorzien, bij tijd en wijle gepolijst, ja zelfs poppy. Desondanks valt de plaat over de gehele linie iets heaviër uit dan voorganger ‘The Silent Force’. Dit is vooral te danken aan het feit dat de orkestrale arrangeringen wat minder strak in de mix staan, waardoor de gitaarpartijen de kans krijgen een wat meer prominente rol te spelen. Een ander verschil tussen beide platen zit in het zangwerk van Sharon. Zocht zij haar heil voorheen in ijle partijen, nu experimenteert zij met lagere, soms agressief aandoende vocalen en stemeffecten zoals te horen in de stevige openingstrack ‘The Howling’. Daarnaast worden in nummers als ‘What Have You Done’, een wervelend duet met Keith Caputo van Life Of Agony, nu-metal elementen geïntroduceerd en wordt veelvuldig gebruik gemaakt van vreemde samples. Bij hoge uitzondering is zelfs de grunt even terug, weliswaar vaag, maar voor het geoefend oor toch te bespeuren in het refrein van ‘Our Solemn Hour’. Door de variatie in de onderlinge liedjes is het album redelijk dynamisch van aard geworden. Meerdere luisterbeurten kunnen evenwel de gedachte niet wegnemen dat de band zich op een tweesprong in de loopbaan bevindt. Enerzijds is daar de terugkeer naar het wat hardere werk, terwijl zich anderzijds met name aan het eind van het album mierzoete nummers aandienen die met recht solliciteren naar een plaats in de top tien aller tijden van Jan van Veen’s Candlelight. Een keuze lijkt onvermijdelijk. Maar wat wordt het: Een nog verdere, commerciële knieval of een terugkeer naar de wortels van het muzikale ontstaan? Een volgend album zal uitsluitsel moeten geven, want ‘The Heart Of Everything’ laat het antwoord dus ergens in het midden liggen. Dit betekent overigens niet dat het een slecht album is geworden. De fans zullen er zondermeer van smullen, want het inmiddels vertrouwde, bombastische geluid en de bekende ‘snik’ in Sharon’s stem zijn nog immer aanwezig, waardoor de weg naar nog grotere successen wagenwijd open ligt. Voor de muziekpuristen onder ons en de aanhangers van de oude stijl houdt één en ander evenwel in dat de tijden van het vooralsnog onovertroffen ‘Enter’ definitief voorbij lijken te zijn.

     

    Tracklist

     

    The Howling

    What Have You Done

    Frozen

    Our Solemn Hour

    The Heart Of Everything

    Hand Of Sorrow

    The Cross

    Final Destination

    All I Need

    The Truth Beneath The Rose

    Forgiven

    What Have You Done ( rock mix )

     

    Bas Kanij


    Lees meer...
    Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl